Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011
...ο υπεραιωνόβιος συμπατριώτης μας!!!
Πολύς λόγος έγινε τις τελευταίες ημέρες για τον κ. Λεωνίδα, τον γηραιότερο χρήστη του Facebook. Ποιός είναι όμως ο Λεωνίδας Πανουτσόπουλος;
Γεννήθηκε στο Σοποτό Καλαβρύτων στις 1/03/1908! Ναι, είναι 104 ετών, έχει 4 εγγόνια και 9 δισέγγονα, εκ των οποίων το μεγαλύτερο έχει περάσει τα 30! Ωστόσο, παρά την ηλικία του, δεν διστάζει να κάνει πλήρη χρήση των εφαρμογών του Facebook, από likes, μέχρι ανέβασμα φωτογραφιών και πρόσκληση φίλων, ενώ διαθέτει Gmail και κινητό τηλέφωνο. «Η αλήθεια είναι ότι είμαι γεννημένος το 1908 αλλά όχι ότι κρύβω χρόνια, απλά το Facebook δε μου επέτρεπε για κάποιο λόγο να επιλέξω ως χρονολογία γέννησης το 1908. Γιατί; Η τρίτη ηλικία δεν έχει δικαίωμα στα social network media;», γράφει στις πληροφορίες του προφίλ του.
Και επειδή αρκετοί έσπευσαν να πουν πως το προφίλ του κ. Λεωνίδα είναι ψεύτικο, την απάντηση μας τη δίνει ο ίδιος «Όπως θα καταλάβετε, είναι λίγο δύσκολο να γράφω εγώ ή να χειρίζομαι αυτό το σύστημα. Για τον λόγο αυτό, τα δισέγγονα μου με ενημερώνουν και μέσω αυτών μπορώ να συμμετέχω».
Ας μάθουμε τώρα κάποια στοιχεία από τη ζωή του υπεραιωνόβιου παππού, καθώς και τα μυστικά της μακροζωίας του.
Το επάγγελμά του ήταν τσαγκάρης και μάλιστα από τους καλύτερους υποδηματοποιούς της περιοχής με πολλούς πελάτες και από τα γύρω χωριά. Με μαεστρία και μεράκι έφτιαχνε χειροποίητα σκαρπίνια, άρβυλα με πρόκες και τσαρούχια.
Ο κ. Λεωνίδας ήταν ένας από τους άνδρες που πολέμησαν στην Αλβανία το 1940 και στο τέλος του πολέμου επέστρεψε στο Σοποτό με τα πόδια, περπατώντας 40 ημέρες και 40 νύχτες. Όπως μας εξομολογήθηκε ο ίδιος, ένα βράδυ κουρασμένος από το περπάτημα αποφάσισε να ξαπλώσει κάτω από ένα δέντρο, για να ξαποστάσει και να πάρει δυνάμεις. Το πρωί που ξύπνησε όμως τον περίμενε μία μεγάλη έκπληξη, αφού συνειδητοποίησε πως όλη τη νύχτα κοιμόταν πάνω σε κάποιο πτώμα. Δεν χάνει ευκαιρία, λοιπόν, να εξιστορεί τέτοια περιστατικά, τα οποία του στιγμάτισαν τη ζωή. Αρκετοί πάνω στη συζήτηση τον ρωτούν αν τα χρόνια που πολεμούσε σκότωσε κάποιον και η απάντηση που παίρνουν από τα χείλη του παππού Λεωνίδα είναι αποστομωτική, "Εγώ έριχνα, τώρα αν τους πετύχαιναν (οι σφαίρες) δεν ξέρω".
Τα τελευταία 20 χρόνια ζει και συντηρείται μόνος του, καθώς η πολυαγαπημένη του σύζυγος Γεωργία (Γιωργίτσα, όπως την αποκαλούσε) έφυγε από τη ζωή. Αλλά πώς περνάει την ημέρα του; Καθημερινά πηγαίνει στο καφενείο του χωριού όπου παίζει δηλωτή με τους συγχωριανούς του (φήμες λένε ότι είναι ανίκητος), μαγειρεύει με τη σπεσιαλιτέ του να είναι τα γιουβαρλάκια, βλέπει πολύ τηλεόραση (κυρίως ειδήσεις), κοιμάται μετά τις 12 κάθε βράδυ, κάθε Κυριακή ή γιορτή θα στολιστεί για να πάει στην εκκλησία και συμμετέχει σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις. Ακόμη και σήμερα είναι καλός οικοδεσπότης κι όποιος τον επισκεφθεί στο σπίτι του θα νιώσει βασιλιάς.
Θυμάται όλο του το οικογενειακό δέντρο με λεπτομέρεια, όχι μόνο το δικό του αλλά και ολόκληρου του χωριού, καθώς και ονόματα, ημερομηνίες και γιορτές. Μέχρι πέρυσι ανέβαινε στην καρυδιά να μαζέψει καρύδια, ενώ δεν έχει οδηγήσει ποτέ και δεν έχει πάει ποτέ στη θάλασσα. Ο κ. Λεωνίδας έχει άποψη για όλα και του αρέσει να συζητάει με τις ώρες στην πλατεία του χωριού με τους συγχωριανούς του. Όσο για το τι ομάδα είναι; "Με αυτή που κερδίζει", λέει γελώντας.
Τέλος, μας αποκάλυψε τι κάνει και διατηρείται ακμαίος στην ηλικία των 104 ετών. Καθημερινά και αδιαλείπτως περπατάει, δεν έχει καπνίσει ποτέ, πίνει μόνο σε ειδικές περιστάσεις και γιορτές, νηστεύει 100 ημέρες τον χρόνο και απαραίτητα το μεσημέρι θα πάρει τον μεσημεριανό του ύπνο.
Φέτος το καλοκαίρι, ο Λεωνίδας Πανουτσόπουλος τιμήθηκε από τον σύλλογο των Σοποτινών για τη λεβεντιά και την αγάπη του για τον τόπο.
Να 'σαι καλά παππού και να σε βλέπουμε στην πλατεία του Σοποτού για πολλά χρόνια ακόμα!
Ντία Μούλου
Πηγή www.newpost.gr
Γεννήθηκε στο Σοποτό Καλαβρύτων στις 1/03/1908! Ναι, είναι 104 ετών, έχει 4 εγγόνια και 9 δισέγγονα, εκ των οποίων το μεγαλύτερο έχει περάσει τα 30! Ωστόσο, παρά την ηλικία του, δεν διστάζει να κάνει πλήρη χρήση των εφαρμογών του Facebook, από likes, μέχρι ανέβασμα φωτογραφιών και πρόσκληση φίλων, ενώ διαθέτει Gmail και κινητό τηλέφωνο. «Η αλήθεια είναι ότι είμαι γεννημένος το 1908 αλλά όχι ότι κρύβω χρόνια, απλά το Facebook δε μου επέτρεπε για κάποιο λόγο να επιλέξω ως χρονολογία γέννησης το 1908. Γιατί; Η τρίτη ηλικία δεν έχει δικαίωμα στα social network media;», γράφει στις πληροφορίες του προφίλ του.
Και επειδή αρκετοί έσπευσαν να πουν πως το προφίλ του κ. Λεωνίδα είναι ψεύτικο, την απάντηση μας τη δίνει ο ίδιος «Όπως θα καταλάβετε, είναι λίγο δύσκολο να γράφω εγώ ή να χειρίζομαι αυτό το σύστημα. Για τον λόγο αυτό, τα δισέγγονα μου με ενημερώνουν και μέσω αυτών μπορώ να συμμετέχω».
Ας μάθουμε τώρα κάποια στοιχεία από τη ζωή του υπεραιωνόβιου παππού, καθώς και τα μυστικά της μακροζωίας του.
Το επάγγελμά του ήταν τσαγκάρης και μάλιστα από τους καλύτερους υποδηματοποιούς της περιοχής με πολλούς πελάτες και από τα γύρω χωριά. Με μαεστρία και μεράκι έφτιαχνε χειροποίητα σκαρπίνια, άρβυλα με πρόκες και τσαρούχια.
Ο κ. Λεωνίδας ήταν ένας από τους άνδρες που πολέμησαν στην Αλβανία το 1940 και στο τέλος του πολέμου επέστρεψε στο Σοποτό με τα πόδια, περπατώντας 40 ημέρες και 40 νύχτες. Όπως μας εξομολογήθηκε ο ίδιος, ένα βράδυ κουρασμένος από το περπάτημα αποφάσισε να ξαπλώσει κάτω από ένα δέντρο, για να ξαποστάσει και να πάρει δυνάμεις. Το πρωί που ξύπνησε όμως τον περίμενε μία μεγάλη έκπληξη, αφού συνειδητοποίησε πως όλη τη νύχτα κοιμόταν πάνω σε κάποιο πτώμα. Δεν χάνει ευκαιρία, λοιπόν, να εξιστορεί τέτοια περιστατικά, τα οποία του στιγμάτισαν τη ζωή. Αρκετοί πάνω στη συζήτηση τον ρωτούν αν τα χρόνια που πολεμούσε σκότωσε κάποιον και η απάντηση που παίρνουν από τα χείλη του παππού Λεωνίδα είναι αποστομωτική, "Εγώ έριχνα, τώρα αν τους πετύχαιναν (οι σφαίρες) δεν ξέρω".
Τα τελευταία 20 χρόνια ζει και συντηρείται μόνος του, καθώς η πολυαγαπημένη του σύζυγος Γεωργία (Γιωργίτσα, όπως την αποκαλούσε) έφυγε από τη ζωή. Αλλά πώς περνάει την ημέρα του; Καθημερινά πηγαίνει στο καφενείο του χωριού όπου παίζει δηλωτή με τους συγχωριανούς του (φήμες λένε ότι είναι ανίκητος), μαγειρεύει με τη σπεσιαλιτέ του να είναι τα γιουβαρλάκια, βλέπει πολύ τηλεόραση (κυρίως ειδήσεις), κοιμάται μετά τις 12 κάθε βράδυ, κάθε Κυριακή ή γιορτή θα στολιστεί για να πάει στην εκκλησία και συμμετέχει σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις. Ακόμη και σήμερα είναι καλός οικοδεσπότης κι όποιος τον επισκεφθεί στο σπίτι του θα νιώσει βασιλιάς.
Θυμάται όλο του το οικογενειακό δέντρο με λεπτομέρεια, όχι μόνο το δικό του αλλά και ολόκληρου του χωριού, καθώς και ονόματα, ημερομηνίες και γιορτές. Μέχρι πέρυσι ανέβαινε στην καρυδιά να μαζέψει καρύδια, ενώ δεν έχει οδηγήσει ποτέ και δεν έχει πάει ποτέ στη θάλασσα. Ο κ. Λεωνίδας έχει άποψη για όλα και του αρέσει να συζητάει με τις ώρες στην πλατεία του χωριού με τους συγχωριανούς του. Όσο για το τι ομάδα είναι; "Με αυτή που κερδίζει", λέει γελώντας.
Τέλος, μας αποκάλυψε τι κάνει και διατηρείται ακμαίος στην ηλικία των 104 ετών. Καθημερινά και αδιαλείπτως περπατάει, δεν έχει καπνίσει ποτέ, πίνει μόνο σε ειδικές περιστάσεις και γιορτές, νηστεύει 100 ημέρες τον χρόνο και απαραίτητα το μεσημέρι θα πάρει τον μεσημεριανό του ύπνο.
Φέτος το καλοκαίρι, ο Λεωνίδας Πανουτσόπουλος τιμήθηκε από τον σύλλογο των Σοποτινών για τη λεβεντιά και την αγάπη του για τον τόπο.
Να 'σαι καλά παππού και να σε βλέπουμε στην πλατεία του Σοποτού για πολλά χρόνια ακόμα!
Ντία Μούλου
Πηγή www.newpost.gr
Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011
Το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων
Σαν σήμερα στις 13 Δεκεμβρίου1943 καταστρέφονται τα Καλάβρυτα απ'τους Ναζί κατακτητές και εκτελούνται όλοι οι άνδρες κάτοικοι των Καλαβρύτων, ανερχόμενοι σε 1101 άτομα. Στις 14 Δεκεμβρίου 1943 εκτελούνται από τους Ναζί, πέντε μοναχοί της Μονής Αγίας Λαύρας.
Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011
Χριστούγεννα στο Σοπωτό
Η καλύτερη απόδραση από τα προβλήματα και το άγχος της πόλης, παρέχοντας σας ηρεμία, ξεκούραση και οξυγόνο. Τιμή δωματίου 50 ευρώ με πρωινό. Οι κρατήσεις για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά ξεκίνησαν. Καλές Γιορτές σε όλους!
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6974 111207 - 6977 904159 - 6951 136450
Γιώργος Κουρής
http://www.xenonas-sopoto.gr/
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6974 111207 - 6977 904159 - 6951 136450
Γιώργος Κουρής
http://www.xenonas-sopoto.gr/
Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011
Εφημερίδα του Σοποτού και Ψηφιακά
Μπορείτε να διαβάσετε και να κατεβάσετε την εφημερίδα τα Νέα του Σοποτού ακολουθώντας τον σύνδεσμο http://www.scribd.com/doc/71421385/News-Of-Sopoto-a-teyxos
Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011
Ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίων Θεοδώρων Αροανίας
Γόνος πολύτεκνης οικογένειας. Γεννήθηκε στο Αγρίδι Αροανίας αρχές του 1940. Τα πρώτα γράμματα έμαθε στο χωριό του, σε ηλικία 10 ετών έφυγε για το Άγιο Όρος στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου της Νέας Σκήτης της Μονής του Αγίου Παύλου, κοντά στους θείους του (αδέλφια του πατέρα του) τον Γέροντα Θεοδόσιο, άριστο αγιογράφο και τον Γέροντα Βαρλαάμ, αργυροχρυσοχόο και ο τελευταίος που δούλευε με πιστότητα το τσοκάνικο στο χρύσωμα της εικόνας. Κοντά τους βίωσε την υπακοή, την ταπείνωση, την άσκηση, την προσευχή και όλες τις μοναχικές αρετές. Φοίτησε στην συνέχεια στην Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Σχολή, έμαθε την τέχνη της αγιογραφίας εξελίχθηκε σε άριστο αγιογράφο.
Ο αγιογράφος Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Μαραγκός της Νέας Σκήτης του Αγίου Όρους στο εργαστήρι – κελί του, ασχολούμενος με την ιερή Τέχνη. (πηγή Εκκλησιαστική Αλήθεια 110/1.5.81)
[την παραπάνω φωτογραφία πλαισίωνε το εξής κείμενο:
O ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ αγιογράφος Μοναχός, για να μπορέσει να εκφράσει σε μορφές, χρώματα, προφητισμό, κλίμα και θεολογία την ιερή ενόρασι του, «ζην τον Θεάνθρωπο Κύριο, τον Αρχηγό και Τελειωτή της πίστεως υπεύθυνα, όχι ανεύθυνα, ειλικρινά…». Για αυτόν, «η αγιότης, αποτελεί υπέρτατην ηθικήν αξίαν, η οποία ουδέποτε εκπίπτει». Έτσι μέσα στους αιώνες, η αγιορείτικη προσφορά είναι μια αμετακίνητη παρουσία ζωής, πνευματικότητας, καλλιτεχνικής δημιουργίας και θρησκευτικού πάθους, που κατοχυρώθηκε από τον πολιτισμό και την Ιστορία ως αναπόσπαστο στοιχείο τους.
Ο ΜΟΝΑΧΟΣ που αγιογραφεί ή καλλιτεχνεί, δεν είναι ένα ξεχωριστό, απομακρυσμένο μέλος της κοινότητος, με φανταστικές διαστάσεις! Αλλά είναι ένας απλός ασκητής, που με διορατικότητα εκτελεί όλα εκείνα τα απαραίτητα διακονήματα, της κοινοτικής ζωής. Συμπεριφέρεται, από το μαγειριό ίσαμε τις αγροτικές δουλειές και τις λειτουργικές απαιτήσεις του κοινοβίου, με τον ίδιο τρόπο που και οι άλλοι πράττουν. Παράλληλα, όμως, αισθητοποιεί με την Υμνογραφία, την Αγιογραφία, την Ξυλογλυπτική, την Αρχιτεκτονική και τις άλλες ιερές Τέχνες, ότι μπορεί να συντελέσει στο «να καταστεί προσιτό εις τον ανθρώπινο πνεύμα το μύστηριο της Θείας Οικονομίας…».
Η ΤΕΧΝΗ και η Θρησκεία στον Άθω είναι κορυφαίοι συντελεστές ενός βίου θριαμβικού. Γιατί, πέρα από τα βιώματα και τα μνημεία, αποδεσμεύουν τον άνθρωπο από την ύλη του, από το εύθραυστο σκεύος του και τον υψώνουν ίσαμε τη βεβαιότητα της αιωνιότητας. (πηγή Εκκλησιαστική Αλήθεια 110/1.5.81)]
Νέος εκάρει μοναχός και στην συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και ως διάκονος συμμετείχε στον εορτασμό της χιλιετηρίδας του Όρους με τον Πατριάρχη Αθηναγόρα. Στην συνέχεια χειροτονήθηκε πρεσβύτερος έζησε οσιακά, διακρίνονταν για την φιλοθεΐα του, την φιλανθρωπία και την φιλοκαλία του. Στην καλύβη του Αγ. Γεωργίου όπου μόνασε έβρισκε καταφύγιο και τύγχανε της αγιορείτικης φιλοξενίας οι πάντες. Ως δίκαιος της νέας σκήτης ξεκίνησε και ολοκλήρωσε το έργο αντιστήριξης του εδάφους από πλευράς θαλάσσης για να προστατευθεί το Κυριακό της σκήτης.
Στιγμιότυπο από τα εγκαίνια του έργου αντιστηρίξεως του Κυριακού Νέας Σκήτης Αγίου Όρους. Διακρίνεται ο Θεοφ. Επίσκοπος Ροδοστόλου κ. Χρυσόστομος και στο βάθος το εκτελεσθέν έργο από τον Ιερομόναχο Γεώργιο Μαραγκό, Δικαίο Ν.Σκήτης (πηγή Εκκλησιαστική Αλήθεια 16.2.1992/3)
Αρχές του ’80 εκπαιδεύτηκε στις τηλεπικοινωνίες και ανέλαβε τεχνικό του ΟΤΕ σε ολόκληρη την χερσόνησο του Άθω. Το 1993 εγκαταλείπει το Άγιο Όρος και έρχεται να επανδρώσει την Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας μαζί με τον Γέροντα Βαρλαάμ και τον πατέρα Προκόπιο.
Χάρτης της ευρύτερης περιοχής της Μονής Αγίων Θεοδώρων
Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας (πηγή Αθήνα 1995, Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας)
Εσωτερική άποψη της Μονής (πηγή Αθήνα 1995, Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας)
Στο πρόσωπο του πατρός Γεωργίου βλέπαμε μια γνήσια αυθεντική παραδοσιακή αγιορείτικη μορφή που σαγήνευε και γοήτευε με το λόγο του, την αγάπη του προς τον άνθρωπο και χειρίζονταν την εκκλησιαστική οικονομία με σεβασμό στους Ιερούς Κανόνες και την παράδοση της εκκλησίας μας. Από νέος αγάπησε τον Θεό και διηκόνησε τον Θεό το πρόσωπο του ανθρώπου.
Η αδελφότητα της Μονής (πηγή Αθήνα 1995, Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας)
Μετά την Πανήγυρη της καταθέσεως της Τίμιας Ζώνης της Θεοτόκου στο Αγρίδι Αροανίας
Η κοίμησης του αποτέλεσε μια σημαντική απώλεια για την εκκλησία και τον τόπο μας. Στην εξόδιο ακολουθία που τελέσθει Σάββατο 20 Αυγούστου στο καθολικό της Μονής προεξείχε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Βρεσθένης εκπροσωπώντας τον ποιμενάρχη μας, ο Ηγούμενος Αγίας Λαύρας, πολλοί πατέρες από τις Μονές μας και την περιοχή μας, ο Δήμαρχος Καλαβρύτων και πλήθος κόσμου από την γύρω περιοχή. Αιωνία του η μνήμη και την ευχή του να έχουμε.
Πατήρ Νικόλαος Κίτσος
Απογραφή Στο Χωριό …
Έγινε η απογραφή στο χωριό μας οποίο κατά γενική ομολογία απεγράφησαν ελάχιστα άτομα με αποτέλεσμανα χάσουμε μια σημαντική ευκαιρία την κάλυψη βασικών αναγκών. Σύμφωνα με τον Καλλικρατικό νόμο και βάση των ατόμων που θα απογραφούν σ’ένα χωριό εξαρτάται η χρηματοδότηση που θα λαμβάνει από τη ΣΑΤΑ για τα επόμενα δέκα χρόνια. Η χρηματοδότηση αυτή αφορά τα ποσά που αντιστοιχούν στο κάθε χωριό για έργα υποδομής. Για αυτό είναι πολύ σημαντικό όσοι μπορούν και έχουν την δυνατότητα να μεταφέρουν τα εκλογικά τους δικαιώματα στο χωριό, ώστε να αποκτήσει το Σοποτό έστω και μια μικρή εκλογική δύναμη.
Πηγή: τα Νέα του Σοποτού, Φεβρουάριος 2011 – Ιούλιος 2011,
ΕΤΟΣ 1ο – Αρ.Τεύχους 1 – Εκδότης:Σύλλογος Σοποτινών «Ο Αγ.Παύλος»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)